Hoe kies je een kunstgrasveld? Hoe onderhoud je een kunstgrasveld?

Hoe kies je kunstgras?

1. Observeer de vorm van de grasspriet:

Er bestaan ​​veel soorten kunstgras, zoals U-vormig, M-vormig, ruitvormig, met of zonder stengels, enzovoort. Hoe breder het gras, hoe meer materiaal er gebruikt wordt. Als er stengels aan het gras zijn toegevoegd, duidt dit op een rechtopstaande structuur en betere veerkracht. Uiteraard is dit ook duurder. De prijs van dit type kunstgras is doorgaans vrij hoog. De consistente, gladde en soepele structuur van de grasvezels wijst op een goede elasticiteit en stevigheid van het gras.

2. Bekijk de onderkant en de achterkant:

Als de achterkant van het kunstgras zwart is en een beetje op linoleum lijkt, is het een universele styreen-butadieenlijm; als het groen is en op leer lijkt, dan is het een hoogwaardigere SPU-lijm. Als de basisstof en de lijmlaag relatief dik lijken, duidt dit er over het algemeen op dat er veel materialen zijn gebruikt en dat de kwaliteit relatief goed is. Als ze dun lijken, is de kwaliteit relatief slecht. Als de lijmlaag aan de achterkant gelijkmatig verdeeld is in dikte, met een consistente kleur en zonder dat de primaire kleur van het kunstgras doorschijnt, duidt dit op een goede kwaliteit; ongelijke dikte, kleurverschillen en het doorschijnen van de primaire kleur van het kunstgras duiden op een relatief slechte kwaliteit.

3. Voel de zijdeachtige textuur van gras aan:

Wanneer mensen gras aanraken, willen ze meestal controleren of het zacht aanvoelt, of het prettig is, en ze vinden een zacht en comfortabel gazon prettig. Maar in werkelijkheid is een zacht en comfortabel gazon vaak juist het slechtste gazon. Het is belangrijk om te weten dat gras in het dagelijks gebruik met de voeten wordt betreden en zelden direct in contact komt met de huid. Alleen harde grasvezels zijn sterk, zeer veerkrachtig en breken niet snel af, zelfs niet na langdurig betreden. Het is heel gemakkelijk om zijdezacht gras te maken, maar het is erg moeilijk om het recht en zeer elastisch te houden, wat echt geavanceerde technologie en hoge kosten vereist.

4. Trek aan de zijde van het gras om de uittrekweerstand te bepalen:

De weerstand tegen uittrekken van graszoden is een van de belangrijkste technische indicatoren voor gazons. Deze weerstand kan ruwweg worden gemeten door aan de grassprieten te trekken. Pak een pluk grassprieten vast met uw vingers en trek er met kracht aan. Spruiten die er helemaal niet uit te trekken zijn, zijn over het algemeen het beste. Spruiten die er af en toe uitgetrokken kunnen worden, duiden ook op een goede kwaliteit. Als er meer grassprieten uitgetrokken kunnen worden met weinig kracht, is de kwaliteit over het algemeen slecht. Bij graszoden met een SPU-lijmlaag mag de grasmat niet volledig loskomen met 80% van de maximale kracht die volwassenen kunnen gebruiken, terwijl graszoden met een styreen-butadieenlaag meestal wel een beetje loslaten. Dit is het meest zichtbare kwaliteitsverschil tussen de twee soorten lijm.

5. Het testen van de elasticiteit van geperste grasdraden:

Leg het gras plat op een tafel en druk het stevig aan met de palm van je hand. Als het gras na het loslaten van je handpalm aanzienlijk terugveert en zijn oorspronkelijke vorm terugkrijgt, duidt dit op een goede elasticiteit en stevigheid van het gras. Hoe sterker dit, hoe beter de kwaliteit. Druk het gras vervolgens een paar dagen of langer stevig aan met een zwaar voorwerp en laat het daarna twee dagen in de zon luchten om te zien hoe goed het gras zijn oorspronkelijke vorm terugkrijgt.

6. Trek de achterkant eraf:

Pak de grasmat verticaal vast met beide handen en scheur de achterkant er met kracht af, alsof het papier is. Als het helemaal niet scheurt, is het absoluut het beste; hoe moeilijker het scheurt, hoe beter; hoe makkelijker het scheurt, hoe minder goed. Over het algemeen scheurt SPU-lijm nauwelijks bij een kracht van 80% van de normale druk van een volwassene; het verschil tussen styreen-butadieenlijm en SPU-lijm is ook aanzienlijk.

Aandachtspunten bij de keuze voor kunstgras

1. Grondstoffen

De grondstoffen voor kunstgras bestaan ​​voornamelijk uit polyethyleen (PE), polypropyleen (PP) en nylon (PA).

1. Polyethyleen (PE): Dit materiaal is kosteneffectiever, voelt zachter aan en heeft een uiterlijk en sportprestaties die meer lijken op die van natuurlijk gras. Het wordt breed geaccepteerd door gebruikers en is momenteel de meest gebruikte grondstof voor kunstgrasvezels op de markt.

2. Polypropyleen (PP): Grasvezels zijn relatief hard en de eenvoudige vezels zijn over het algemeen geschikt voor gebruik in tennisbanen, speeltuinen, startbanen of decoraties. De slijtvastheid is iets minder dan die van polyethyleen.

3. Nylon: is de oudste grondstof voor kunstgrasvezels en het beste materiaal voor kunstgrasgazons. Het behoort tot de eerste generatie kunstgrasvezels. Kunstgras van nylon wordt veel gebruikt in ontwikkelde landen zoals de Verenigde Staten, maar in China is de prijs relatief hoog en kunnen de meeste klanten het zich niet veroorloven.

2. Onderkant

1. Geweven bodem van gezwavelde PP-wol: Duurzaam, met goede corrosiebestendigheid, goede hechting aan lijm en grasvezels, gemakkelijk te bevestigen en drie keer zo duur als geweven PP-onderdelen.

2. PP-geweven bodem: gemiddelde prestaties met zwakke bindkracht. Glasvezelbodem (rasterbodem): het gebruik van materialen zoals glasvezel helpt de sterkte van de bodem en de bindkracht van de grasvezels te vergroten.